* Nie rób czegoś Za dziecko, tylko Z NIM lub OBOK NIEGO – bądź w pobliżu, by pomóc i czuwać nad bezpieczeństwem, ale pozwól mu wykonać daną czynność samodzielnie.
* Naukę dziel na mniejsze etapy i wymagaj pokonania pojedynczych kroków.
* Nagradzaj za samodzielność- nagradzaj jednak nie efekty, ale próby wykonania czegoś samodzielnie, nawet jeśli efekt końcowy nie jest zadowalający.
* Pozwalaj dziecku podejmować decyzje ( o ile nie zaszkodzą one jemu samemu lub otoczeniu), nawet jeśli wiesz, że skutek będzie daleki od zamierzonego.
* Egzekwuj wywiązanie się z każdego obowiązku, jaki nałożysz na dziecko; pamiętaj jednak, że chodzi tu o SAMODZIELNE, a nie IDEALNE wykonanie.
* Miej w sobie gotowość na pogodzenie się, że nie wszystko będzie idealne, szybko, czysto, do końca.
* Jeśli to, co dziecko zrobiło (np. sprzątanie), wymaga poprawy, najlepiej popraw to tak, by dziecko tego nie widziało. Gdy to niemożliwe, powiedz żartem np.: „ Właśnie mały duszek szepnął mi, bym i ja coś posprzątała”. Starsze dziecko najpierw pochwal za to, co samo zrobiło, a potem, co jeszcze chciałabyś, by zostało zrobione.
* Pokazuj, że dziecko jest lubiane i akceptowane, a jego sukcesy są dostrzegane i ważne.
* Wykorzystuj możliwości, jakie daje grupa przedszkolna – dziecko chętniej podejmuje zadania wśród rówieśników, podpatruje, bo „ też chce umieć”, a modelowanie poprzez kolegów jest skuteczniejsze.
* Jeśli mówisz, co dziecko zrobiło źle, mów też, co zrobiło dobrze.
